PSIACZKI

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania
Użytkowanie: pies towarzyszący, niegdyś myśliwski
Klasyfikacja FCI: grupa 3 - teriery
sekcja 2 - teriery małe
Wysokość w kłębie: do 28cm
Waga: 7-10 kg

HISTORIAWestie najprawdopodebnie pochodzi z hrabstwa Argyll w Szkocji. Spokrewniony jest z cairn terierem. To właśnie spośród najjasniej umaszczonych, biłaych i kremowych przedstawicieli tej rasy wyselekcjonowano w latach 80. XIX wieku linię psów, które dały początek westie. Powodem wyhodowania tych terierów był fakt, iż myśliwi chcieli mieć psy, które będą dobrze widoczne na polowaniach, co zmniejszało możliwość przypadkowego postrzelenia ich.
WYGLĄD ZEWNĘTRZNYJest to pies mocno zbudowany. Posiada głęboką klatkę piersiową i prosty grzbiet. Westie ma silne przednie kończyny, atylne muskularne, co wpływa na ruchliwość tego psiaka.
CHARAKTER
Westie jest pełen wigoru, aktywny, prosty w kontaktach, trochę szelmowski. Żwawy, wesoły, odważny, samowolny, ale serdeczny.
ZDROWIE I PIELĘGNACJA
Wymaga regularnego trymowania sierści. Gęsta szata wymaga starannej pielęgnacji.

Psy rasy Labrador Retriever (nazywane także lab lub po prostu labrador, czy retriever) to zwierzęta słynące ze swej wszechstronności. Psy te są bowiem wykorzystywane przez ludzi między innymi w służbie policji, ratownictwie, dogoterapii, myślistwie, pracy z osobami niewidomymi, czy też, jako pies rodzinny. Lab pochodzi z Nowej Funlandii. Początkowo psy te wykorzystywane były przez rybaków pływających na kutrach do przynoszenia przedmiotów oraz wyciągania sieci. Hodowla retieverów zapoczątkowana została w pierwszej połowie XIX wieku w Wielkiej Brytanii. Nazwa rasy to zlepek dwóch słów: „Labrador” – półwyspu w Kanadzie oraz angielskiego słowa „retrieve” – przynosić, odbierać.

Wygląd rasy Labrador Retriever
Labradory to psy duże, o masywnej budowie ciała. Ich waga wacha się w granicach 35-38 kg w przypadku psów i 31-34 kg w przypadku suk. Dorosłe osobniki osiągają wysokość około 57 cm. Najbardziej charakterystyczną cechą wyglądu rasy jest krótka i gęsta sierść oraz jednolite umaszczenie: czarne, żółte bądź czekoladowe. Uwagę zwracają także ogony labów: grube i umięśnione, zwężające się ku końcowi, pokryte gęstym i grubym owłosieniem.

Zachowanie labradorów
Retrievery są niezwykle żywiołowymi czworonogami lubiącymi zabawę tak z ludźmi, jak i innymi psami. Jako psy silne zarówno fizycznie, jak i psychicznie, wykorzystywane są przez ludzi do różnych zadań, w tym w ratownictwie. Nie należy również zapominać o doskonałym węchu labradorów, wykorzystywanym przy wykrywaniu narkotyków. Jako psu bardzo aktywnemu, labowi należy zawsze zapewnić odpowiednią ilość ruchu.

Opis

Dalmatyńczyki to starożytna rasa pochodząca prawdopodobnie z części Jugosławii zwanej Dalmatią. Ich odwaga, rozmiary i predyspozycje na psa stróżującego sprawiły, że były to ulubione psy Angielskiej arystokracji. Podczas obu Wojen Światowych dalmatyńczyki używane były do strzeżenia obozów armii Stanów Zjednoczonych. Rasa ta jest często także wykorzystywana do pracy w straży pożarnej. Psy tej rasy były głównymi bohaterami bajki i filmu „101 Dalmatyńczyków”.

Wygląd

Dalmatyńczyki to silne, muskularne i aktywne psy. Mają inteligentny wygląd i symetryczną budowę. Przedstawiciele tej rasy ważą do 30 kilogramów, przy czym mierzą niecałe 60 centymetrów. Szyja jest długa, ładnie wygięta. Głowa płaska, proporcjonalna do reszty ciała oraz nie ma na niej wiszącej skóry. Oczy są średniej wielkości, okrągłe i dobrze osadzone w czaszce. Kolor oczu to brązowy lub niebieski. Uszy są średniej wielkości, proporcjonalne, szerokie przy nasadzie, z zaokrąglonym czubkiem. Ogon jest naturalnym przedłużeniem ciała. Jest mocny, szeroki przy nasadzie i zwężający się ku końcowi. Noszony jest lekko zawinięty do góry, nigdy zakręcony na plecy. Sierść jest twarda, gładka, krótka i gęsta. Umaszczenie jest białe z charakterystycznymi czarnymi kropkami. Szczenięta rodzą się całkowicie białe, ciapki pojawiają się z czasem.

Zachowanie

Dalmatyńczyki są ekstremalnie aktywne i pełne energii. Są to unikalne psy znane jako klauny psiego świata. Spełniają się zarówno jako psy stróżujące, tropiące oraz jako wierni kompani. Wykorzystywane są nawet do przedstawień w cyrkach. Rasa ta wymaga ludzkiego towarzystwa i zainteresowania. Są bardzo wrażliwe i nie czują się dobrze, jeśli zostaną zostawione same na dłuższy okres czasu. Jeśli czują się samotne lub znudzone mogą wpadać w stany depresyjne. Dalmatyńczyki nie są zalecane do domów, w których są małe dzieci, ze względu na ich figlarny charakter. Będą się bardzo dobrze zachowywać w stosunku do zwierząt, z którymi były wychowywane, ale będą przejawiać agresję względem obcych psów. Rasa ta jest pełna rezerwy do obcych, co między innymi sprawia, że dalmatyńczyki świetnie nadają się na psy stróżujące. Szczekają tylko, gdy jest to absolutnie konieczne.